سوره انفال - آیه 67 - جزء 10
مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ ۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
معنای آیه
هیچ پیامبری را سزاوار نیست که [برای اخذ سربها از دشمنان] اسیرانی بگیرد، تا در زمین به طور کامل از آنان کشتار کند. شما متاع دنیا را میخواهید و خدا آخرت را میخواهد، و خدا شکستناپذیر حکیم است.
تفسیر قرآن
بعد از بيان قسمت هاى مهمّى از احكام جهاد، به ذكر احكام اسراى جنگى پرداخته مي فرمايد: هيچ پيامبري مجاز نيست اسير داشته باشد، يعني نيرويش را صرف گرفتن اسير كند، تا آن كه در ميدان جنگ استواري يابد. شما با فکر فديه از اسيران در پي متاع ناپايدار دنياييد؛ ولي خدا برايتان سراي جاودان آخرت مي خواهد؛ و خدا شكست ناپذير و حكيم است و همه دستوراتش ازجمله اسير نگرفتن بر اساس حكمت است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر