تفسیر قرآن

آن گاه برای تقويت روحيه ی پيامبر (ص) و به تبعش مؤمنين مي ‏فرمايد: ای پيامبر، خدا و مؤمنانی که از تو پيروی می کنند برای ياري تو بسنده است.

حافظ ابونعيم از علمای اهل سنّت در فضائل الصّحابه گفته است: منظور از مؤمنين در اين آيه علي (ع) است. (الغدير 2/51)

از آن رو، خدا و مؤمنانی که از او پيروی می کنند برای ياري او بسنده است، که وجودی نامتناهی و در هر زمان و مکان است؛ بنابراين، جايي برای ديگری نيست که در آن باشد و کاری انجام دهد؛ پس هرچه هست يا اوست يا از اوست: «وَلِلّهِ جُنودُ السّماواتِ وَالاَرض» (فتح، 48/4)

تعبير «وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ المُؤمِنينَ» نشان مي دهد، بعضي از مسلمانان در جنگ ها هيچ كاري انجام نمي دادند؛ هيچ تاريخي هم نشان نمي دهد، كه سه خليفه ی اوّل در طول جنگ هاي اسلامي پيامبر اسلام (ص) حتّیٰ آن جنگ هايي همچون احد، كه مسلمين شكست خوردند و پيشاني و دندان هاي پيامبر (ص) شكست، نه خون از دماغ كسي آورند و نه خون از دماغ خودشان آمده باشد و در جنگ هاي احد و حنين، كه بعضي از مسلمان ها فرار كردند، اين صحابه ی بزرگ سردسته فراريان بودند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر