معنای آیه
گفته اند: این آيه در مورد جنگ بدر نازل شده، که مشركان مكّه چون به وسيله قاصد ابوسفيان از جريان آگاه شدند كمكهاى مالى فراوانى جمع كردند تا به جنگجويان خود كمك كنند، امّا سرانجام شكست خوردند و كشته شدند و به دوزخ شتافتند و آنچه را در اين راه مصرف كردند مايه حسرتشان شد. (تفسیر قمی)
این آیه می فرماید: كافران اموال خود را صرف مي كنند، تا مردم را از راه خدا و آيين حقّ باز دارند و باز هم در اين راه خرج خواهند كرد؛ ولي اين صرف اموال برایشان پيروزي بار نمي آورد؛ بلكه اموالي هم كه براي جلوگيري از حقّ خرج كرده اند، هدر رفته و مايه حسرت و اندوهشان خواهد شد؛ زيرا به زودي مغلوب مؤمنين و طرفداران حقّ خواهند شد و کافران دسته جمعي به سوي دوزخ مي روند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر