تفسیر قرآن

و در آخر سه دستور مهمّ به آن حضرت مي دهد، كه هر چند مخاطب در آن رسول الله ص است؛ ولى مسلّماً همگان را شامل مى‏ شود، نخست مي فرمايد: «چون خودت رنج يتيمي كشيده اي؛ پس يتيم را خوار مَدار و مران».

اين دستور نشان مي‏ دهد، كه مهم تر از مسئله اطعام به يتيمان، دلجويي و نوازش و رفع کمبودهای عاطفي آن هاست.

و در حديث معروفي هم رسول خدا (ص) فرموده: «مَن مَسَحَ عَلىٰ رَأسِ يَتيمٍ كانَ لَه بكل شعرة تمر على يده نور يوم القيامة: هر كس به عنوان نوازش دست بر سر يتيمي كشد، به تعداد هر مويي كه دست او از آن مي‏ گذرد، در روز قيامت نوري خواهد داشت. (مجمع البيان)

و رسول اكرم (ص) مي فرمايد: «اِنَّ اليَتيمَ اِذا بَكىٰ، اِهتَزَّ لِبُكائِهِ عَرشُ الرَّحمن: هنگامي كه يتيم گريه مي كند، عرش خدا به لرزه درمي آيد و خداوند فرموده: هركه گريه اين يتيم را خاموش كند و دلش را شاد كند، من روز قيامت او را خشنود خواهم كرد. (مجمع)

و علي (ع) مي فرمايد: خدا را، خدا را، در باره يتيمان. نكند آنان گاهي سير و گاه گرسنه بمانند و حقوقشان ضايع گردد. (نهج البلاغه، نامه 47)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر