سوره انفال - آیه 8 - جزء 9
لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ
معنای آیه
تا حق را ثابت و باطل را نابود گرداند، هر چند بزهکاران خوش نداشته باشند.
تفسیر قرآن
در اين آيه مي افزايد: اگر خداوندی که هرگز خلف وعده نمی کند، به شما چنين وعده ای داد، مي خواست با اين جنگ، حقّ يعني توحيد و اسلام و عدالت در جامعه تثبيت شود و باطل يعني شرك و كفر و ظلم و فساد از ميان برود، هر چند كفّار نخواسته و كراهت داشته باشند.
اين آيه وعده می دهد سرانجام حقّ پيروز و باطل نابود می شود. بعضى روايات مصداق روشن اين آيه را زمان مهدی (ع) دانسته اند. (نورالثّقلين)
جنگ بدر: در سال دوّم هجرت، چون پيامبر (ص) شنيد كاروان قريش به سالاري ابوسفيان با كالايي گران قيمت، از شام به مكّه بر مي گردد، با 313 نفر از مسلمين براي مصادره كالاهايشان بر سر راه آن ها قرار گرفت. و چون ابوسفيان جريان را شنيد، پيكي به مكّه فرستاد و كمك خواست و خود نيز از بي راهه كاروان را به طرف مكّه راند، مسلمين منتظر بودند، كه ابوسفيان با كالاهايش از شام برگردد، كه متوجّه شدند، حدود هزار نفر از قريش با تمام ساز و برگ جنگي در مقابلشان قرار گرفته اند.
چون انصار تعهّد كرده بودند كه در مدينه از پيامبر (ص) دفاع كنند و اكنون در خارج مدينه بودند؛ از اين رو، آن حضرت با مسلمين به شور نشست و از آن ها در مورد جنگيدن يا ترك كردن محلّ، مشورت نمود؛ و چون انصار اعلام آمادگي براي جنگ نمودند، رسول خدا (ص) صفوف مسلمين را در مقابل مشركين منظّم نمود. آن گاه بسيار كوشيد، كه قريش دست از لجاجت بردارند و وي را به عرب واگذارند؛ ولي آن ها ـ مخصوصاً ابوجهل ـ اصرار در جنگيدن براي كشتن پيامبر (ص) و براندازي اسلام نمودند؛ از اين رو، جنگ شروع شد. با اين كه مشركين در اين جنگ سه برابر مسلمين بودند؛ ولي با امدادهاي غيبي خدا و پايمردي مسلمين ـ مخصوصاً بعضي از آن ها چون علي (ع) و حمزه ـ در اين جنگ مسلمين پيروز شدند و مشركين با كشته شدن هفتاد نفر از سرانشان و اسارت هفتاد نفر ديگر، فرار كردند.
امام صادق (ع) فرموده: مراد از كلمات، ائمّه معصومين (ع) هستند؛ به اين معني كه خداي تعاليٰ مي خواهد در زمان نبيّ اكرم (ص) به وسيله ی علي مرتضي (ع) احقاق حقّ دين كند و بعد از او به وسيله يازده فرزندش از ائمّه ی اطهار (ع)؛ چنان كه در جنگ بدر 27 نفر از شجاعان قريش به دست صاحب ذوالفقار كشته شدند. (تفسیر قمي)
امام باقر (ع) فرموده: «يُريدُ اللهُ» يعني خدا اراده فرموده، امّا هنوز به فعل در نياورده؛ بلكه زمان خلافت علي (ع) و ظهور قائم آل محمّد (ص) به فعل خواهد آمد. (عياشي)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر