تفسیر قرآن

بعد از بيان صفات مؤمنين مي فرمايد: مؤمنان حقيقي آنانند. آنها نزد پروردگارشان درجاتی دارند؛ مغفرت خدا شامل حالشان است، گناهانشان را مي بخشايد‌ و از رزق كريم خداوند بهره مندند.

«رزق كريم» رزق و روزى دائمى، بى ‏منّت، وسيع و خالص است.

آری، ايمان آن گاه کامل است، که همراه با خوف الاهی، توکّل، نماز و انفاق باشد. کسانی که به اين صفات پنجگانه که حاکی از کمال ايمان و جامع کمالات قلبی و قالبی اند، آراسته باشند، مؤمنان حقيقی اند؛ زيرا داشتن اين پنج صفت مستلزم داشتن تمامى صفات نيك و دارا بودن حقيقت ايمان است و نفس را براى تقوا و اصلاح ذات بين و اطاعت خدا و رسول آماده مى‏ سازد.

به سندهای مختلف از شیعه و سنّی نقل شده وقتى رسول خدا (ص) بر حارث بن مالك انصارى گذشت. حضرت از او پرسيد: حارث حالت چطور است؟ عرض كرد: مؤمن حقيقى شده‏ ام، فرمود: فكر كن و حرف بزن، براى هر چيزى حقيقتى است، حقيقت ايمان تو چيست؟ عرض كرد: نفس خود را از دنيا گريزان و بى رغبت كرده ‏ام و در نتيجه همه شب را به عبادت مى ‏گذرانم و روزم را به روزه و تشنگى، و گويا اهل بهشت را مى ‏بينم كه در بهشت به ديدار يكديگر مى ‏روند، و گويا اهل جهنّم را مى ‏بينم كه از ناله و فرياد صدا به صداى هم داده‏ اند، حضرت سه مرتبه فرمود: حارث درست شناخته ‏اى از دست مده. (المیزان)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر