سوره اعراف - آیه 201 - جزء 9
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ
معنای آیه
در حقیقت، کسانی که [از خدا] پروا دارند، چون وسوسهای از جانب شیطان بدیشان رسد [خدا را] به یاد آورند و بناگاه بینا شوند.
تفسیر قرآن
اين آيه در تعليل آيه قبلی، که چرا هنگام وسوسه شيطان بايد فوراً به خدا پناه برد؛ زيرا اين پرهيزكاران هستند، که وقتي گرفتار وسوسه هاي شيطان ها شوند، به ياد خدا مي افتند و در نتيجه بينا و بصير گشته و گرد گناه نمي گردند.
ذکر برتر از فکر است؛ زيرا تفکّر محدوده خاصّی همچون نعمت های الاهی، مصالح شخصی و جامعه دارد: (وَ يَتَفَکَّرونَ فی خَلقِ السَّماواتِ وَالاَرض، رَبَّنا ما خَلَقتَ هذا باطِلاً: در خلقت آسمان و زمين تفکّر می کنند و با خود زمزمه مي کنند: بارالـها، اين جهان بسيار عظيم را بيهوده نيافريدي.» (آل عمران 191)؛ امّا ذکر از همه اين ها می گذرد؛ چندان که تنها خدا ياد ذاکر است: (فَاذکُرونی اَذکُرکُم). (بقره 152)
پيامبر اكرم (ص) فرمودند: اگر خواهان زندگى سعادتمند و مرگ شهادت گونه و نجات در روز سوزان قيامتيد، قرآن بياموزيد، زيرا كلام خداوند رحمن و مايه ايمنى از شيطان و سنگينى ميزان است. (بحار 89/17)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر