سوره اعراف - آیه 189 - جزء 9
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ
معنای آیه
اوست آن کس که شما را از نَفْس واحدی آفرید، و جفت وی را از آن پدید آورد تا بدان آرام گیرد. پس چون [آدم] با او [حوّا] درآمیخت باردار شد، باری سبک. و [چندی] با آن [بار سبک] گذرانید، و چون سنگینبار شد، خدا، پروردگار خود را خواندند که اگر به ما [فرزندی] شایسته عطا کنی قطعاً از سپاسگزاران خواهیم بود.
تفسیر قرآن
بعد از اشاره به توحيد ذاتى خداوند، با اشاره به توحيد افعالى او مى فرمايد: خدا كسي است، كه شما را از يك فرد (آدم) آفريد و همسرش حوّا را نيز از جنس او قرار داد، تا بدو آرامش يابد. و چون با جفتش بياميزد، بار سبكي بردارد، که همان نطفه، علقه و مضغه است؛ و چون مدّتی با آن سر كند و بارش رشد کند و بر اثر رويش استخوان و گوشت سنگين شود، زن و شوهر به درگاه خدا عرض می كنند: بارالـها، اگر فرزند صالحي به ما عطا فرمايي، از شكرگزاران خواهيم بود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر