معنای آیه
آن گاه مي فرمايد: اين گونه ما آيات را براي مردم به روشني بيان مي كنيم، شايد به توحيد و حقّ باز گردند.»
منظور از اين آيات اين است كه هم فطرت و سرشت انسان به وضوح گواهي مي دهد، كه تنها يك حقيقت سراسر عالم را آفريده و آن را با علم و حكمت و قدرت اداره مي كند و هم عقل و خرد انسان به وضوح بر وجود آفريدگار و پروردگاري دانا و توانا و حكيم براي جهان و جهانيان گواهي مي دهد. بنابراين، همه افراد بشر دارای روح توحيدند و سؤالى كه خدا از آن ها می كند و پاسخی که آن ها می دهند، هر دو به زبان تكوين و آفرينش است.
عبد الله بن سنان گفته: از امام صادق (ع) پرسيدم: اين كدام فطرت است كه آيه شريفه فِطْرَتَ اللهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها» از آن ياد كرده؟ فرمود: اسلام است، كه خداوند بشر را در موقعى كه از او بر توحيد خود ميثاق مى گرفت به كافر و مؤمن فرمود: «أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ» بشر را بر فطرت اسلام خلق كرد». (كافى ج 2 ص 12 ح 2)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر