سوره اعراف - آیه 165 - جزء 9
فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
معنای آیه
پس هنگامی که آنچه را بدان تذکر داده شده بودند، از یاد بردند، کسانی را که از [کارِ] بد باز میداشتند نجات دادیم؛ و کسانی را که ستم کردند، به سزای آنکه نافرمانی میکردند، به عذابی شدید گرفتار کردیم.
تفسیر قرآن
و در اين آيه مي فرمايد: پس چون نافرمانان به تذكّرات نهي كنندگان توجّه نكردند و فرمان خدا را از یاد یردند، ما نهي كنندگان از بدي را نجات داديم و ستمكاران را به خاطر نافرماني شان سخت عذاب نموديم.
اندرز دهندگان وقتي ديدند نافرمانان به اندرز هایشان توجّه نمي كنند، از شهر بيرون رفتند و با بيرون رفتن آن ها عذاب بر نافرمانان و بي طرف ها نازل گشت. (مجمع)
مقصود از فراموشی تذكّرها، بی تاثير شدن آن در دلهای ايشان است؛ زيرا هر بار كه انسان نافرمانی كند، بی اعتنايى به امر پروردگار در نظرش آسانتر می شود، تا آنجا كه به طور كلّی تذّكّر در دلش بی اثر و وجود و عدمش يك سان می شود.
گاهى امر و نهى اثر نمى كند، ولى در قضاوت ديگران اثر دارد. چنان كه امام حسين (ع) در راه امر به معروف و نهى از منكر شهيد شد، تا و جدان مردم بيدار شود.
آيه شريفه بر يك سنّت عمومى الاهى دلالت دارد و آن اين كه جلوگيرى نكردن از ستم ستمگران و موعظه نكردن ايشان در صورت امكان و قطع نكردن رابطه با ايشان در صورت عدم امكان موعظه، شركت در ظلم است و عذابى كه از طرف پروردگار در كمين ستمگران است در كمين شركاى ايشان نيز هست.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر