تفسیر قرآن

در اين آيه با اشاره به بعضي از نعمت هاي خدا بر بني اسرائيل مي فرمايد:

1 ـ آنها را به دوازده گروه كه هر گروه قبيله اي از بني اسرائيل بود، تقسيم كرديم. تعداد ماه ها دوازده، تعداد نقباي بني اسرائيل و گروه هاي آن ها دوازده تاست.

طبق احاديث بسياري كه شيعه و سنّي از پيامبر اکرم (ص) نقل كرده اند، تعداد خلفاي آن حضرت هم دوازده تاست،‌ از نظر شيعه اين دوازده تن روشن و معلوم است؛ ولي اهل سنّت هر چه كوشيده اند تعداد معقولي براي آن ها از خلفا دست و پا كنند نتوانسته اند.

2 ـ چون بني اسرائيل از موسيٰ تقاضاي آب كردند، به او وحي كرديم: عصايت را بر اين سنگ بزن و چون چنين كرد، دوازده چشمه از سنگ جوشيد. به طوري كه هر يك از دوازده گروه بني اسرائيل چشمه اي از آن را به محلّ سكونتشان راهي كردند.

3 ـ گزنگبين و بلدرچين براي خوراكشان بر آن ها نازل كرديم و به آن ها گفتيم: از اين غذاهاي پاكيزه‏ كه روزي تان كرده ايم،‌ بخوريد و فرمان خدا را به كار بنديد؛ امّا خوردند و ناسپاسي كردند؛ ولي به ما ستم نكردند،‌ بلكه به خودشان ستم كردند.

4 ـ در آن بيابان ابر را سايه بانشان كرديم،‌ تا از گرما مصونشان دارد.

در این آيات چند معجزه موسى ) (ع) برشمرده شده اند:

1ـ اژدها شدن عصا.

2 ـ يد بيضا.

3 ـ قحطى فرعونيان.

4 ـ نقص ثمرات ايشان.

5 ـ طوفان.

6 ـ ملخ ‏هاى بالدار.

7 ـ ملخ‏هاى بى ‏بال.

8 ـ قورباغه.

9 ـ خون شدن آب نيل.

10 ـ غرق شدن فرعونيان‏ در نيل.

11 ـ ميراندن و زنده كردن هفتاد نفر از ياران موسىٰ.

12 ـ شكافته شدن دوازده چشمه از سنگ با ضربت عصای موسىٰ.

13 ـ سايه افكندن ابر بر سر بنى اسرائيل.

14 ـ فرو فرستادن منّ و سلوىٰ.

15 ـ كوه طور را بر بالاى سر بنى اسرائيل مانند سايه‏ بان نگهداشتن.

مى ‏توان تكلّم با خداى تعالىٰ و نزول تورات و مسخ شدن بعضی از بنی اسرائيل به صورت ميمون را نيز بر آن اضافه نمود.

حضرت شعيب (ع) به ديدن دامادش موسى (ع) آمد و چون صف طولانى منتظران ملاقات با موسى (ع) را ديد. به او گفت: مردم را گروه گروه كن و براى هر دسته، مسئولى معيّن كن تا مشكلاتشان را حلّ كنند و مسائل مهم‏تر را به خود تو ارجاع دهند. (تفسیر الكاشف)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر