معنای آیه
اين آيه با كمال انصاف مي فرمايد: «در ميان قوم موسیٰ جماعتی نيز هستند، كه به حقّ هدايت مي كنند و به حق داوري مي نمايند». اينان در عصر پيامبر اسلام (ص) ، اسلام را پذيرفتند.
در «در منثور» ابن ابى حاتم از على بن ابى طالب (ع) روايت كرده كه فرموده: بنى اسرائيل بعد از موسى به هفتاد و يك فرقه منشعب شدند و اهل نجات از همه آنها يك فرقه است و ما بقى در آتشند و نصارا بعد از عيسى (ع) به هفتاد و دو فرقه منشعب شدند و اهل نجات از آنها تنها يك فرقه است، و ما بقى در آتشند، امت اسلام هم به هفتاد و سه فرقه منشعب خواهند شد و همه آن فرق در آتشند مگر يك فرقه،
قرآن درباره آن يك فرقه از امت موسى فرموده: «وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى اُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ»
و در باره امت عيسىٰ فرموده: «مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ» اين آن دو امت اهل نجات از قوم موسى و عيسى هستند.
و در باره ما مسلمانان مى فرمايد: «وَ مِمَّنْ خَلَقْنا اُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ» اين آن فرقه اهل نجات از امّت اسلام است.
پيامبر اکرم (ص) فرمودند: صراط مستقيمى كه پيروى از آن لازم است، من هستم؛ پس از من، علىّ و آن گاه فرزندان من از نسل او، «اَئِمَّةُ يَهدونَ بِالحَقِّ وَ بِهِ يَعدِلونَ: امامانى كه مردم را به حقّ هدايت كرده و به حقّ دادگرى مى كنند». (نورالثقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر