سوره اعراف - آیه 156 - جزء 9
وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ
معنای آیه
«و برای ما در این دنیا نیکی مقرّر فرما و در آخرت [نیز]، زیرا که ما به سوی تو بازگشتهایم.» فرمود: «عذاب خود را به هر کس بخواهم میرسانم، و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است؛ و به زودی آن را برای کسانی که پرهیزگاری میکنند و زکات میدهند و آنان که به آیات ما ایمان میآورند، مقرّر میدارم.»
تفسیر قرآن
در اين آيه مي فرمايد: موسي (ع) به دنبال تقاضايش به درگاه خدا عرض كرد: خداوندا، در اين جهان و جهان ديگر براي ما نيكي بنويس؛ زيرا ما به تو بازگشت كرده ايم. خداوند دعاي موسي (ع) را به اجابت رساند و توبه اش را پذيرفت؛ ولي فرمود: من عذاب و كيفرم را به هر كس بخواهم مي رسانم؛ امّا رحمت من همه چيز را در برگرفته است؛ و من به زودي رحمتم را براي كساني مي نويسم، كه تقوا پيشه كنند و زكات دهند و به آيات ما ايمان دارند.
بنا بر اين آیه، خدای تعالیٰ دو قسم رحمت دارد: يكى رحمت عام كه مؤمن و كافر، نيكوكار و فاجر همه به وسيله آن به وجود آمده و روزى مى خورند و ديگر رحمت خاص كه عطيه خداوند است به كسانى كه داراى ايمان و عبوديت باشند، مانند حيات طيّب و زندگی نورانی در دنيا و جنّت و رضوان در آخرت، كه كفّار و مجرمين از آن بهره اى ندارند. بلکه بهره آنان چيزى است در مقابل اين رحمت مانند عذاب استيصال و زندگى نكبت بار در دنيا و آتش و آلام آن در آخرت.
شخصى در نماز گفت: «اَللّهَمّ ارحمنى وَ مُحَمَّداً وَ لاتَرحَم مَعَنا اَحَداً»، خدايا! تنها من و محمّد را مشمول رحمت خود قرار بده، نه هيچ كس ديگرى را. پيامبر (ص) به او فرمود: رحمت نامنتهاى الاهى و موضع وسيع و نامحدود را محدود ساختى!». (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر