سوره اعراف - آیه 148 - جزء 9
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ
معنای آیه
و قوم موسی پس از [عزیمت] او، از زیورهای خود مجسمه گوسالهای برای خود ساختند که صدای گاو داشت. آیا ندیدند که آن [گوساله] با ایشان سخن نمیگوید و راهی بدانها نمینماید؟ آن را [به پرستش ]گرفتند و ستمکار بودند.
تفسیر قرآن
چون موسيٰ (ع) به بني اسرائيل گفته بود، ميقات او با خدا سي شب به طول مي انجامد، ولي به چهل شب افزايش يافت، شخصي به نام «سامري» از زيور آلات بني اسرائيل گوساله زرّيني ساخت، كه صداي گاو از آن بر مي خاست و آن را خدای موسیٰ معرّفی کرد و بني اسرائيل را به پرستش آن فرا خواند. با تأسّف و با کمال تعجّب اکثريّت بنی اسرائيل هم که سال ها گاوپرستی مصريان را ديده بودند، به پرستش آن گوساله زرّين روی آوردند.
قرآن كريم مي فرمايد: آيا نمي ديدند، كه آن گوساله نه با آنان سخن مي گويد و نه راهی نشانشان مي دهد؟ آری بني اسرائيل با گرفتن آن گوساله به عنوان معبود خود و پرستش آن، در حقيقت به خودشان ستم كردند.
اين استدلال در برهانی بر اساس شکل دوّم منطقی چنين است: خدا آن است که سخن بگويد و هدايت کند، گوساله سخن نمی گويد؛ پس گوساله خدا نيست.
گويند: سامرى لوله هايي در درون سينه گوساله طلايی كار گذاشته بود كه هوای فشرده از آن خارج مى شد و از دهان گوساله، صدايی شبيه صدای گاو بيرون می آمد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر