معنای آیه
وقتی امّتی سرکشی کند و به فسق و فجور و فساد و ستم گرايد، خداوند برای تنبّه و بيداريشان، آن ها را گرفتار مشكلات می سازد، تا با احساس ضعف و نياز، متوجّه پروردگارشان گردند، که تمام نعمت ها از اوست. و چون با آن همه براهين و نصايح و معجزات حضرت موسی (ع) بر توحيد، نبوّت، معاد و رسالت خودش، نه تنها فرعونيان ايمان نياوردند، بلکه از آزار پيروان او هم دست بر نداشتند، فرعونيان را به قحطی و كمبود محصولات گرفتار ساختيم، شايد متذكّر شده و به درگاه خدا رو آورند.
اميرمؤمنان (ع) فرمود: خداوند با كم شدن محصولات و بازداشتن بركات، گنهکاران را مى آزمايد، تا متذكّر شده و توبه كنند و گناهان را ترك نمايند. (نهج البلاغه، خطبه 143)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر