تفسیر قرآن

«تا همه ساحران ماهر را نزد تو آورند و با او مصاف دهند.»

طاغوت ‏ها و ستمگران براى سركوبى حقّ و مردان حقّ از عالمان و متخصّصانِ استفاده و سرمايه ‏گذارى مى ‏كند. در كشورهاى سرمايه‏ دارى غرب، سرمايه ‏داران بزرگ با تسلّط كامل بر مطبوعات مهم، راديوها، تلويزيون ها و به طور كلّى وسائل ارتباط جمعى مقاصد و افكار خويش را در لباس آزادى فكر بر مردم تحميل مى ‏كنند و با شستشوى مداوم مغزى مردم آن ها را به سويى كه مى ‏خواهند مى ‏كشانند.

سحر به معنى خدعه و نيرنگ و شعبده و تردستى و نيز هر چيزى است كه عاملش نامرئى و مرموز است. ساحران معمولاً برای تأثیر در بینندگان از يك سلسله تلقين هاى مؤثّر و جمله‏ هاى هول‏ انگيز استفاده مى ‏كنند.

از این آیه بر مى ‏آيد كه بزرگان دربار فرعون در هر امر مهمى مجلس شور داشتند و با يكديگر شور مى‏ كرده ‏اند و آنچه را كه به اتفاق تصويب مى ‏كردند به نظر فرعون مى ‏رسانده ‏اند تا او آن را به مرحله اجراء در آورد.

در باره حضرت موسیٰ و معجزه او هم با هم مشورت كردند و رأی خود را چنين اظهار كردند: «إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ: اين مرد به يقين ساحرى استاد است، كه رسالت را بهانه كرده تا بدين وسيله بنى اسرائيل را از چنگ ما نجات داده و آنان را مستقل كرده و به دستيارى آنان شما را از سرزمينتان بيرون كند و دين و طريقت شما را هم باطل سازد؛ بنابراین، او و برادرش را نگهدار و مأمورينى به شهرها بفرست تا هر چه ساحر درس خوانده و استاد هست حاضر سازند.

ضمناً اين آيات نشان می دهند، که در زمان حضرت موسیٰ (ع) ساحران فراوانی بوده اند و اين معنا شاهدی است بر آنچه احاديث فرموده اند: خدای تعالیٰ معجزه ی هر پيامبرای را از جنس چيزی قرار داده، که در آن زمان غالب بوده است؛ يعنی در زمان حضرت موسیٰ سحر رواج داشته و معجزه ی آن حضرت هم شبيه سحر بود، هر چند با آن تفاوت جوهری داشت.

رواج طبّ در زمان حضرت عيسیٰ (ع) هم سبب شد، که معجزه ی آن حضرت هم از جنس طبّ باشد؛ و بالاخره رواج فصاحت و بلاغت در زمان پيامبر گرامی اسلام (ص) هم سبب شد که معجزه آن حضرت (قرآن کريم) هم از جنس فصاحت و بلاغت باشد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر