تفسیر قرآن

بعد از بیان سرگذشت قوم هود و صالح و شعيب و نوح و لوط براى بيان نتائج عبرت ‏انگيز اين سرگذشت ها، مى‏ فرمايد: «اگر مردم شهرها ايمان ‏مي آورند و از خدا پروا ‏مي كردند و از ظلم و فساد و تكذيب آيات خدا دست بر می داشتند، درهاي بركات آسمان و زمين را به رويشان مي‏ گشوديم؛ ولي چون آيات خدا را تكذيب كردند، ما هم آن ها را به سزاي كارهاي خلافشان كيفر داديم.

«بركات» به معنای هر خير كثيری از قبيل امنيّت، آسايش، سلامتی، مال و اولاد است، كه انسان با داشتن یا نداشتن آن ها آزمايش می شود.

بركات زمين و آسمان نزول باران و روييدن گياهان است. ممكن است بركات آسماني معنوي و بركات زميني بركات مادّي باشد.

اگر گفته شود: هرگاه ايمان و تقوا سبب بركات است، پس چرا وضع كفّار از مسلمانان بهتر است؟ گوييم:

اوّلاً، کفّار فقط از نظر علم و صنعت پيشرفته اند؛ ولي از نظر آرامش وضعشان از مسلمان ها بدتر است.

ثانياً، گاهي رفاه مادّي نوعي قهر الاهي است، چون سرگرم لهو و لعب مي شوند و بدبختي خود را بيشتر مي كنند.

ثالثاً، در اغلب كشورهاي اسلامي تنها نام اسلام است، نه قوانين و دستورات ديني.

ايمان و تقوا نه تنها سبب نزول بركات الاهی می شوند، بلكه باعث می گردند مواهبی كه انسان دارد، در مصارف مورد نياز به كار گيرد.

نه همچون کشورهای استعمارگر بخش زيادی از نيروهای انسانی و منابع اقتصاد خود را صرف ساختن تسليحات مخرّب کنند، که نه تنها نتيجه ‏اى ندارند، ويرانى هم به بار مى ‏آورند؛ ولى اگر جوامع انسانى ايمان و تقوا داشته باشند، اين مواهب الاهى برای بهبود وضع مادّی و معنوی مردم صرف می گردند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر