سوره اعراف - آیه 77 - جزء 8
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
معنای آیه
پس آن مادهشتر را پی کردند و از فرمان پروردگار خود سرپیچیدند و گفتند: «ای صالح، اگر از پیامبرانی، آنچه را به ما وعده میدهی برای ما بیاور.»
تفسیر قرآن
و چون اشراف متكبّر نتوانستند در دل مؤمنين به صالح ترديد ايجاد كنند، و از طرفی می ديدند با وجود «ناقه» كه معجزه ی صالح بود، شبهه افکنی های آن ها در دل مؤمنين اثری نخواهد کرد، با سر بر تافتن از فرمان الاهي و بی اعتنايی به نصيحت ها و تهديدهای صالح (ع) در باره ناقه ، آن را كشتند و به صالح گفتند: اگر واقعاً پیامبر خدائی، عذابي را كه همواره وعده مي دهي، بياور.
هر چند به قول قرآن شقی ترين قوم صالح ناقه را پی کرد: «اِذِ انبَعَثَ اَشقاها»؛ ولی چون او به دستور قومش اين کار را کرد، آن را به همه آن ها نسبت داده و فرموده: «فَعَقَروها».
على (ع) نيز فرمود: ای مردم، همه افراد جامعه در خشنودی و خشم شريک اند؛ چنان كه ناقه ثمود را يك نفر پى كرد، امّا عذاب آن تمام قوم ثمود را فرا گرفت؛ زيرا همه به آن عمل راضى بودند. (نهج البلاغه، خطبه 201)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر