معنای آیه
بعد از بيان دلايلي بر مبدأ و معاد، به ذكر داستان عدّه اي از پيامبران چون نوح، هود، لوط، صالح، شعيب و موسي (ع)، كه در هدايت بشر به مبدأ و معاد پيشرو بودند، مي پردازد.
ابتدا در مورد نوح (ع) که اوّلين پيامبر اولواالعزم است و قومش به عنوان نمونه ى «بلد خبيث» كه در آيه ى قبل مطرح بود، مي فرمايد: «ما نوح را به سوي قومش فرستاديم و او به آن ها گفت: اي قوم من، خدا را بپرستيد، كه شما معبودي جز او نداريد. من از عذاب روزي بزرگ (قيامت) بر شما مي ترسم».
قوم نوح ابتدا مجسّمه هايی از صالحان برای يادآوری خدماتشان ساختند؛ ولی نسل های بعد به تدريج به پرستش آن ها پرداختند. (مجمع)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر