سوره اعراف - آیه 57 - جزء 8
وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَنزَلْنَا بِهِ الْمَاءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِ مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ ۚ كَذَٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتَىٰ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
معنای آیه
و اوست که بادها را پیشاپیش [باران] رحمتش مژدهرسان میفرستد، تا آن گاه که ابرهای گرانبار را بردارند، آن را به سوی سرزمینی مرده برانیم، و از آن، باران فرود آوریم؛ و از هر گونه میوهای [از خاک ]برآوریم. بدینسان مردگان را [نیز از قبرها] خارج میسازیم، باشد که شما متذکر شوید.
تفسیر قرآن
بعد از بيان دلايلي بر اثبات مبدأ، در اين آيه به مسئله رستاخيز و برگشت به سوي پروردگار عالميان پرداخته، مي فرمايد: خدا كسي است كه بادها را پيشاپيش باران رحمتش همچون بشارت دهنده اي که از آمدن مسافر عزيزی خبر می دهد، مي فرستد، تا اين بادها ابرهاي گران بار و پرآب را كه از اقيانوس ها برخاسته اند با خود حمل كنند و به سوي سرزمين هاي مرده و خشك و سوزان برانند، تا آب حيات بخش را در همه جا فرو مي فرستيم؛
سپس به وسيله آن انواع ميوه ها را از خاك تيره بيرون مي آوريم؛ مردگان را نيز اين گونه از زمين بيرون مي آوريم. اين مثال را براي آن آورديم، كه نمونه معاد را در اين دنيا كه همه سال در برابر چشم شما تكرار مي شود، به شما نشان دهيم، تا شايد متذكّر گرديد.
يعني وقتي مرتّب مي بينيد، خدا زمين مرده را به وسيله باران زنده مي كند، نبايد معاد را نيز انكار كنيد؛ زيرا انسان مرده هم به تمام معنا معدوم نشده، تا زنده كردنش اعاده معدوم و محال باشد؛ بلكه روحش زنده و محفوظ است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر