سوره اعراف - آیه 37 - جزء 8
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ ۚ أُولَٰئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ
معنای آیه
پس کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ بندد یا آیات او را تکذیب کند؟ اینان کسانی هستند که نصیبشان از آنچه مقرّر شده به ایشان خواهد رسید، تا آنگاه که فرشتگان ما به سراغشان بیایند که جانشان بستانند، میگویند: «آنچه غیر از خدا میخواندید کجاست؟» میگویند: «از [چشم] ما ناپدید شدند» و علیه خود گواهی میدهند که آنان کافر بودند.
تفسیر قرآن
بعد از اشاره به ارسال پيامبران برای تشريع شرايع، به بيان بخشی از سرنوشت شوم تكذيب كنندگان آيات خدا پرداخته می فرمايد: «پس چه كس ستمكارتر است از آن كه يا به دروغ به خدا افترا بندد و آيات او را دروغ شمارد؟
اينان بهره ی خود را از دنيا، كه براي آنان در كتاب مقرّر شده، دريافت خواهند داشت؛ و چون اجلشان سر رسد و فرشتگان ما به سراغشان روند، تا جانشان را بگيرند، به آنان گويند: كجايند آن ها كه به جاي خدا مي خوانديد؟ گويند: گمشان کرديم. و بدين سان، عليه خودشان گواهي دهند، كه ما كافر بوده ايم»؛ ولي پشيماني سودي ندارد.
«كتاب» قضا و مقدّراتی است كه خداوند در مورد عمر، زندگی، صحّت، مال، اولاد و ساير مواهب زندگی انسان مقرّر فرموده است.
«نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتابِ»، شامل روزى، حيات، مرگ، سعادت و شقاوت در دنيا و کيفر اعمال و عقوبات در روز قيامت مى شود، كه در لوح محفوظ الاهى ثبت است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر