معنای آیه
بعد از بيان آياتي راجع به مبدأ و معاد، به چگونگي خلقت «انسان» و عظمت مقام او و سرپيچي ابليس و فريب خوردن آدم و همسرش و خروجشان از بهشت، مي پردازد و در اين آيه مي فرمايد: «ما شما را در زمين منزل داديم و در آن انواع وسايل معيشت برايتان قرار داديم؛ امّا چه اندك سپاس مي گزاريد؟»
هر چند فايده شكر خدا هم عايد خود انسان مي شود؛ زيرا سبب هدايت و تكامل بيشتر خودش خواهد شد. از اين آيه می فهميم:
1 ـ يادآوری نعمت ها، زمينه معرفت و محبّت و تسليم خدا شدن است.
2 ـ حقّ بهره گيرى از امكانات زمين برای همه است نه گروه خاصّى.
3 ـ خدا حيوان و نبات و جماد را به نوعى ساخته، كه انسان بر آن ها سلطه داشته باشد و آن ها را در اختيار گيرد تا به خوبی زندگی كند.
ابر و باد و مه خورشيد و فلك دركارند تا تو نانى به كف آرى و به غفلت نخورى
«تمكين» یعنی تمام وسائل كار را در اختيار کسی گذاشتن.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر