تفسیر قرآن

در اين آيه خداوند به پيامبرش دلداري مي ‏دهد و می فرمايد: از آنجا كه اين آيات از جانب خدا بر تو نازل شده، نبايد هيچ گونه نگراني از جهت عكس العمل دشمنان و يا از ناحيه نتيجه ی تبليغ رسالتت داشته باشي؛ و هدف از نزول اين كتاب هم انذار مردم از عواقب كردار بدشان و تذكّر و يادآوري براي مؤمنان است.

از آن رو، «انذار» برای عموم آمده و «تذكر» به مؤمنان اختصاص داده شده، كه دين برای همه است؛ ولى اين تنها مؤمنان هستند، که فرمان انبيا را به کار می بندند و در نتيجه تنها آن ها هم از دعوت انبيا سود می برند.

شک برای کسی است، که در مراحل متوسّط ايمان است؛ زيرا در اين مراحل حق و باطل به هم آميخته اند؛ ولی اگر انسان به مرحله يقين برسد، چون شيطنت را بدان مرحله والا راه ندارد، برای او شکّ تصوّر ندارد.

برای هدايت کسانی که در اسارت هواهای نفسانی اند، محرّک قدرتمندی مانند «انذار» و بيم دادن لازم است؛ ولی برای کسانی که از نورانيّت و قابليّت فراگيری از علوم و معارف برخوردارند و تنها ممکن است گاهی گرفتار غفلت شوند، يادآوری و تذکار کافی است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر