تفسیر قرآن

در اين آيه آخر به اهمّيّت مقام انسان و موقعيّت او در جهان هستى اشاره مى ‏كند تا انسان ارزش خود را به عنوان برترين موجود در جهان آفرينش بشناسد و در برابر سنگ و چوب و بت هاى ديگر سجده نكند و اسير آنها نگردد، بلكه بر آن ها امير باشد و حكومت كند

و می فرمايد: خدا كسی است كه شما را در زمين جانشينان پيشينيان نمود و بعضی از شما را از نظر مواهب جسمانی و روحى بر بعض ديگر برترى داد، تا با آنچه به شما داده آزمايشتان کند.

پروردگار تو در برابر آن ها كه از بوته اين آزمايش ها سيه ‏روی بيرون می آيند سريع العقاب است و در برابر آن ها كه در صدد اصلاح و جبران اشتباهات خويش بر آيند آمرزنده و مهربان است.

هر چند بعضی تفاوت ها در ميان افراد بشر نتيجه ستمگرى بعضى از انسان ها نسبت به بعض ديگر است، که جامعه بايد با تمام توان در رفع آن ها بکوشد؛ ولی بی ترديد همه انسان ها هم از نظر استعداد و هوش و فكر و حتّىٰ از نظر ساختمان جسمانى يكسان نيستند و اين قسمت ضروری است؛ زيرا اگر همه افراد جامعه اسلامى مانند پارچه يا ظروفى كه از يك كارخانه بيرون مى‏ آيد، يك شكل، يك نواخت با استعداد مساوى و همانند بودند، جامعه انسانى يك جامعه مرده، بى‏ روح، خالى از تحرّك و فاقد تكامل بود.

هر دسته از افراد انسانی بلكه هر فردى رسالت خاصى در جامعه بزرگ انسانی بر عهده دارد، تا با انجام آن جامعه را به کمال خود برساند و انسان مصداق کامل خليفة الله در زمين گردد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر