معنای آیه
اين چند آيه آخر سوره انعام در حقيقت خلاصه ای از بحث های اين سوره است كه در زمينه مبارزه با شرك بيان شده است. در اين آيه خداى تعالى پيغمبر گرامى خود را دستور مى دهد كه به مردم بگويد:
پروردگارش او را به هدايت الاهى خود به سوى صراط مستقيم و آن راه روشنى كه قيم بر سالكان خويش است، و تخلف و اختلاف در آن راه ندارد دينى كه چون مبنى بر فطرت است به بهترين وجهى قائم به مصالح دنيا و آخرت انسانى است هدايت فرموده، هم چنان كه ابراهيم را به آن دين حنيف و يا به عبارت ديگر آن دينى كه از انحراف شرك به سوى اعتدال توحيد متمايل است هدايت فرمود. آرى، ابراهيم هم از مشركان نبود.
امام صادق (ع) در معناى: «حَنِيفاً مُسْلِماً» فرموده: يعنى خالصا مخلصا و بدون اينكه چيزى از بت پرستى در آن مخلوط باشد. تفسير برهان
امام حسين (ع) فرمود: جز ما و شيعيان ما کسی پيرو آيين ابراهيم نيست. (نورالثقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر