سوره انعام - آیه 159 - جزء 8
إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ
معنای آیه
کسانی که دین خود را پراکنده ساختند و فرقه فرقه شدند، تو هیچ گونه مسؤول ایشان نیستی، کارشان فقط با خداست. آنگاه به آنچه انجام میدادند آگاهشان خواهد کرد.
تفسیر قرآن
بعد از اشاره به صراط مستقيم و خلاف بودن هر گونه اختلاف در راه راست الاهی، می فرمايد: کسانی كه از روی علم در دين خود تفرقه ايجاد کردند و گروه گروه شدند، با تو كه اساس کارت وحدت كلمه است کاری نيست و چيزی از ايشان به تو نمی رسد.
كار اين ها واگذار به خداست و او آن ها را از اعمالی که انجام می دادند، آگاه خواهد ساخت و به آن ها کيفر مناسب خواهد داد.
تفرقه افكنى در دين، يعنى بدعت گذارى و تفسير دين به رأى خود.
على (ع) مى فرمايد: هر گاه بدعتى آيد، سنّتى مى رود. بحار، 2/ 246)
در روايات آمده: توبه بدعت گزار، پذيرفته نمى شود. بحار 2/226).
امام صادق (ع) در تفسير: «إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً» فرمود: به خدا سوگند، كه اهل سنّت نيز دين خود را دسته دسته كردند (مذاهب مختلف به وجود آوردند) (تفسير قمی)
امام باقر (ع) فرموده: «فارَقوا اَميرُالمؤمنين وَ صاروا اَحزاباً: يعنی از اميرمؤمنان جدا شدند و به دسته جات مختلف تقسيم گرديدند». (نورالثقلين)
رسول خدا (ص) فرمود: هرگاه ميان امّتم اختلاف شد، هر كس طبق سنّت من عمل كند و سراغ روش ديگران نرود، پاداش صد شهيد دارد. (بحار 2/ 226)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر