سوره انعام

سوره انعام - آیه 149 - جزء 8


قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره انعام 149
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره انعام 149
محمود خلیل الحصری سوره انعام 149
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 148 1
محمد صدیق منشاوی 148 2

معنای آیه

بگو: خاص خداست دليل محكم و رسا، اگر مى‌خواست همه شما را هدايت مى‌كرد.


تفسیر قرآن


آن گاه به پيامبراکرم (ص) مى ‏فرمايد: اين حجت عليه خود شما نتيجه مى ‏دهد و شما از آنجايى كه در معارف الهى جاهل و پيرو ظن و تخمينيد نمى‏ فهميد، چون حجت شما دلالت مى‏ كند بر اينكه شما در مقابل كسى كه شما را به ترك شرك و ترك افتراى به خدا دعوت مى ‏كند حجتى نداريد.

و آن حجتى كه شما به خيال خود عليه او اقامه كرده‏ ايد عليه خود شما و حجت خدا است. براى اينكه شما در اين حجت اقرار كرده ‏ايد بر اينكه اگر خداوند مى ‏خواست همه شما را مجبور به ايمان و ترك شرك و ترك تحريم مى‏ كرد، و چون نكرده و شما را به اختيار خودتان باقى گذارده مى‏ تواند شما را به ترك شرك و تحريم دعوت نمايد.

خدا با فطرت توحيدى كه در انسان قرار داده و با هدايت انبيا و عقل، حجّت را بر مردم تمام كرده و راه خير و شرّ و پايان نيك يا بد هر كدام را در کتاب های آسمانيش بيان داشته است. براى خطاكاران هم راه توبه و جبران را باز گذاشته است. معجزه ‏هاى روشن انبيا و دلايل محكم آنان و سازگارى دين با فطرت و عقل، حجّت را بر مردم تمام كرده است.

امام كاظم (ع) فرمود: «اِنَّ لِلَّهِ عَلَی النّاسِ حُجَّتَينِ: حُجَّةٌ ظاهرة و حُجَّةٌ باطِنَةٌ؛ فَاَمَّا الظّاهِرَةُ فَالرَّسُلُ وَالاَنبِياءُ وَالأئِمَّةُ وَاَمَّا الباطِنَةُ فَالعُقُولُ‏: خداوند بر مردم دو حجّت دارد: حجّت آشكار و حجّت پنهان. حجّت آشكار، رسولان و انبياء و امامانند و حجت باطن عقول اند». (نورالثّقلين)

چون از امام صادق (ع) از تفسير «فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ» پرسيدند: فرمود: خدا در روز رستاخيز به بنده خود می گويد: بنده من، آيا می دانستی و گناه كردی؟ اگر بگويد: آری، می فرمايد: چرا به آنچه می دانستی عمل نكردی؟ و اگر بگويد نمى‏ دانستم، می گويد: چرا ياد نگرفتی تا عمل كنی؟ در اين موقع فرو می ماند و اين است معنی حجّت بالغه». (نورالثّقلين)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر