تفسیر قرآن

آن گاه با اشاره به يكى ديگر از كارهاى زشت بت پرستان می فرمايد: همين شركای مشرکان (بت ها و شايد متولّيان بت ها) کشتن فرزندانشان را [به صورت قربانی] درنظر بسياری از آن ها جلوه دادند، تا آن ها را نابود کنند و دينشان را بر آنها مشتبه و آميخته به بدعت ها کنند. اگر خدا می خواست اجباراً اين کار را نمی کردند؛ ولی مشيّت خدا بر اين نيست، که مردم به اجبار کاری انجام دهند؛ پس آنان را با دروغ هایشان رها ساز

در آيات قبلى آمده بود: خداوند بندگانش را مجبور به ايمان نمى ‏كند و هيچ وقت از هيچ كس به مشيّت تكوينى خود ايمان را نخواسته تا مجبور به آن شود. اذن تكوينى به اين معناست، كه موانع شرك و كفر را برداشته و بندگان را هم نسبت به فعل قدرت داده و هم نسبت به ترك؛ و اين همان اختيار است كه اساس تكليف و امر و نهى و وعد و وعيد است

بنا بر تفسير قمى در تفسير «وَ كَذالِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ» از معصوم (ع) يعنی نياكان مشركين فرزندكشى را در نظر آنان زينت دادند.

آری، بينش غلط و خرافى، سبب مى‏ شود كه انسان، فرزندش را پاى بت سنگى و چوبى قربانى كرده و به آن افتخار نمايد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر