سوره انعام

سوره انعام - آیه 128 - جزء 8


‏ وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُم مِّنَ الْإِنسِ ۖ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُم مِّنَ الْإِنسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا ۚ قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره انعام 128
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره انعام 128
محمود خلیل الحصری سوره انعام 128
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 144 1
محمد صدیق منشاوی 144 2

معنای آیه

و [یاد کن‌] روزی را که همه آنان را گرد می‌آورد [و می‌فرماید:] «ای گروه جنیان، از آدمیان [پیروان‌] فراوان یافتید.» و هواخواهان آنها از [نوع‌] انسان می‌گویند: «پروردگارا، برخی از ما از برخی دیگر بهره برداری کرد، و به پایانی که برای ما معین کردی رسیدیم.» [خدا] می‌فرماید: «جایگاه شما آتش است؛ در آن ماندگار خواهید بود، مگر آنچه را خدا بخواهد [که خود تخفیف دهد]؛ آری، پروردگار تو حکیم داناست.»


تفسیر قرآن


بعد از اشاره به وسوسه ‏هاي شياطين، سرنوشت وسوسه ‏پذيرى از شياطين را كه دوزخ است و روزی كه خداوند همه را يک جا جمع می کند، می فرمايد: ای گروه شياطين و جن، شما با وسوسه و اغواگری خود بسياری از انسان ها را گمراه ساختيد» و دوستان و پيروانشان از انسان می گويند: «پروردگارا، هر يك از ما دو دسته (پيشوايان و پيروان گمراه) از ديگری بهره برديم (ما به لذّات زود گذر رسيديم و آن ها بر ما حكومت كردند)، تا به آن مدّت از اجلی كه برای ما مقرر داشته بودی رسيديم».

خداوند می فرمايد: «آتش جايگاهتان است و تا ابد در آن خواهيد ماند؛ مگر آن که خدا نجات شما را بخواهد». پروردگار تو حكيم و داناست، هم كيفرش روی حساب است و هم بخشش او و به خوبی هم از موارد آن ها آگاه می باشد

موافق بودن قضای الاهی با كفر و ظلم کفّار و ظالمان سبب نمی شود، كه كفر و ظلمشان به خودشان نسبت داده نشود؛ زيرا قضای الاهی بر اين رانده شده، كه با اختيار از اوليای خود از شياطين متابعت كنند.

بنا بر این آیه جنّ مكلّف و مختار است و در مقابل کارهای نیک و بدش پاداش و كيفر دارد و در قيامت جنّ و انسان محشور مى‏ شوند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر