تفسیر قرآن

«و به پاداش کارهای پسنديده ای، که همواره انجام می دادند، برای آنان نزد پروردگارشان خانه امن و سلامت است، ولی و سرپرست و ياورشان نيز خداست». حتّیٰ اوليای خدا در همين دنيا هم در دارالسّلام هستند، زيرا جز خدا را مالك نمی دانند و در نتيجه خود را مالك چيزی نمی دانند تا بترسند روزی از دستشان برود يا از فقدانش اندوهگين شوند.

بهشت دارُالسَّلامِ است يعنی در آنجا خشونت، حسد، كينه، دروغ، اندوه، مرض، فقر و مرگ راه ندارد و در سايه‏ لطف خداوند هستند.

امام صادق (ع) فرمود: قلب براى يافتن حق هميشه در اضطراب است و می کوشد تا به آن دست پيدا كند؛ پس از آن كه بدان دست يافت مطمئن شود و اضطرابش خاتمه ‏يابد و سپس آيه: «فَمَنْ يُرِدِ اللهُ أَنْ يَهْدِيَه».

امام صادق (ع) فرمود: خداى عزّ وجلّ وقتى براى بنده‏اى از بندگانش خيرى بخواهد نقطه نورى در دلش ايجاد نموده گوش دلش را باز مى ‏كند، و فرشته‏ اى را بر او مى ‏گمارد تا او را به صلاح و سداد وا دارد، و وقتى براى بنده ‏اى بدى بخواهد نقطه سياهى در دلش ايجاد نموده گوش دلش را كر مى‏ كند و شيطانى را بر او مى‏ گمارد تا او را گمراه سازد.

راوى مى‏ گويد: امام (ع) به اينجا كه رسيد آيه «فَمَنْ يُرِدِ اللهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ" را تلاوت كرد. (كافى ج 1 ص 166 ح 2)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر