تفسیر قرآن

بعضی گفته اند: اين آيه در باره وليد بن مغيره از سران شرک، نازل شده است، که به پيامبر (ص) مى‏ گفت: اگر نبوّت راست باشد من به احراز اين مقام از تو سزاوارترم؛ زيرا هم سنّم از تو بيشتر است و هم مالم! و بعضى گفته‏ اند در باره ابوجهل نازل شده، که مى‏ گفت: ما و قبيله بنى عبد مناف (طايفه پيامبر (ص) ) در همه چيز با هم رقابت داشتيم، تا اين كه آن ها ادّعا كردند پيامبرى از ميان ما برخاسته كه وحى به او مى ‏شود ولى ممكن نيست ما به او ايمان بياوريم، مگر اين كه بر ما نيز وحى شود. (مجمع)

به هر حال اين آيه می فرمايد: چون معجزه ای از طرف خدا برای هدايت سردمداران شرک آيد گويند: ما هرگز ايمان نمی آوريم؛ تا نظير آنچه به فرستادگان خدا اعطا شده به ما هم داده شود. خدا داناتر است، که رسالتش را در كجا قرار دهد. به زودی اين گنهكاران به خاطر نيرنگی كه برای گمراهی مردم به كار می زنند، نزد خدا به خواری و عذابی سخت خواهند رسيد.

پيامبری ارتباطی به سن و مال و جاه ندارد، بلكه شرط اصلی آن پاكى ضمير، سجايای اصيل انسانی، انديشه قوی و تقوای فوق العاده‏ای در مرحله عصمت است و جز خدا هم نمی داند چه کسی در داشتن اين صفات برتر است.

جانشين پيامبر نيز تمام صفات او بجز وحی دارد؛ يعنی هم حافظ شريعت است و هم رهبر معنوی و مادّی مردم؛ از اين رو، او هم بايد دارای مقام عصمت و مصونيّت از خطا و گناه باشد؛ و جز خدا هم نمی داند اين اوصاف را چه کسی داراست؟

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر