سوره انعام - آیه 101 - جزء 7
بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُن لَّهُ صَاحِبَةٌ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
معنای آیه
پدیدآورنده آسمانها و زمین است. چگونه او را فرزندی باشد، در صورتی که برای او همسری نبوده، و هر چیزی را آفریده، و اوست که به هر چیزی داناست.
تفسیر قرآن
و اين آيه در پاسخ كساني كه براي خدا شريكاني از جنّ قرار مي دادند و براي او به پسر و دختر قائل بودند، مي فرمايد: خداوند كسي است كه آسمان ها و زمين را ابداع كرده، يعني آن ها را بدون هيچ طرح و نقشه قبلي ايجاد كرده است؛ بنابراين، چگونه موجوداتي كه معلول و مخلوق اویند، شريك يا همسر او هستند؟ و چگونه ممكن است خدا فرزند داشته باشد، با آن كه نه همسری دارد و نه نياز به همسر. خدا همه چيز را آفريده و به همه چيز داناست.
وقتى خدا به وجود آورنده همه اجزاى آسمانها و زمين باشد ديگر چیزی نیست كه همسر و يا پسران و دخترانى، همانند او باشد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر