معنای آیه
به نقل «كلبى» در كتاب «الاصنام» يكى از طوائف عرب به نام «بنومليح» كه شعبه اى از قبيله «خزاعه» بود، جن را مى پرستيدند. به نقل «المنار» پرستش و عبادت جن و عقيده به الوهيت آن ها در ميان مذاهب يونان قديم و هند نيز وجود داشته است.
به نقل مفسران، قريش معتقد بودند خدا با جنيان ازدواج كرده و فرشتگان ثمره اين ازدواجند». (مجمع) در آيه 158 صافات هم آمده: وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً: ميان خدا و جن خويشاوندى قائل شدند.
اين آيه در ردّ عقايد اين گروه مي فرمايد: «بعضي براي خدا شريكاني از جنّ قائلند، با اين كه خود جنّ مخلوق خداست و مخلوق چيزي چگونه شريك اوست؟ بعضي ديگر بدون هيچ دليلي براي خدا پسران و دخترانی قائل اند. خدا منزّه و برتر است از اين اوصافي كه براي او قائل اند.
و بدین ترتیب قرآن کریم خطّ بطلان روي همه ی اين اعتقادات خرافي و اباطيل و پندارهاي موهوم مي كشد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر