سوره انعام - آیه 96 - جزء 7
فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
معنای آیه
[هموست که] شکافنده صبح است، و شب را برای آرامش و خورشید و ماه را وسیله حساب قرار داده. این اندازهگیریِ آن توانای داناست.
تفسیر قرآن
و اين خداست كه تاريكى شب را با روشنايی سپيده دم چاك زده و صبح را آشکار می کند؛ و خدا كسي كه شب را مايه ی آرامش و آسايش شما قرار داد؛ و گردش منظّم و طلوع و غروب بسيار دقيق آفتاب و ماه را معيار حساب كردن شما. آري، اين نظم بندي خداي تواناي داناست.
امام صادق (ع) فرمايد: در شب زفاف انجام دهيد، چون خداوند شب را سكن قرار داده است و در شب ها در پي حوائج خود بر نياييد. (عياشي)
امام رضا (ع) مي فرمايد: خدا شب را سكن قرار داد و زنان را هم سكن قرار داد؛ از اين رو، همخوابگي با زنان و اطعام در شب سنّت شد. (عياشي)
امام سجّاد (ع) به خدمتكاران دستور مى داد، كه هرگز به هنگام شب و قبل از طلوع فجر حيوانات را ذبح نكنند و مى فرمود: «اِنَّ اللهَ جَعَلَ اللَّيلَ سَكَناً لِكُلِّ شَىءٍ: خداوند شب را براى همه چيز مايه آرامش قرار داده است». (تفسير صافى)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر