سوره انعام - آیه 94 - جزء 7
وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَىٰ كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاءُ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ
معنای آیه
و همان گونه که شما را نخستین بار آفریدیم [اکنون نیز] تنها به سوی ما آمدهاید، و آنچه را به شما عطا کرده بودیم پشت سر خود نهادهاید، و شفیعانی را که در [کار] خودتان، شریکان [خدا] میپنداشتید با شما نمیبینیم. به یقین، پیوند میان شما بریده شده، و آنچه را که میپنداشتید از دست شما رفته است.
تفسیر قرآن
نضر بن حرث بن كلده گفت: لات و عزّيٰ در قيامت از من شفاعت خواهند كرد. (مجمع و طبری)
مشركان به چهار چيز تكيه داشتند: قوم و قبيله، مال و دارايى، بزرگان و اربابان و بتها. اين آيه در مورد بى ثمرى هر چهار تكيه گاه مي فرمايد: در آستانه ی ورود به عالم ديگر، به ظالمان گفته مي شود: شما تك تك نزد ما آمده ايد، چنان كه نخستين بار شما را تنها آفريديم و آنچه به شما داده بوديم پشت سر گذاشتيد و شفيعاني كه در ميان خودتان شركاي خدا مي پنداشتيد با شما نمي بينيم، روابط شما از هم گسيخت و اموال و اولاد و خويشاني كه مي پنداشتيد يار و مددكارتان هستند، از نظرتان گم شد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر