تفسیر قرآن

مشركين از يهود پرسيدند:‌ آيا به نظر شما اين قرآن محمّد وحي است؟ گفتند: خير، خدا هيچ وحيي از آسمان نازل نكرده است. (مجمع)

اين آيه مي فرمايد: آن ها كه گفته اند: خدا هيچ وحيي نازل نكرده، خدا را چنان كه بايد نشناخته اند؛ پس اي پيامبر ما، به آن ها بگو: آن كتاب (تورات) را كه موسيٰ آورد‌ و براي مردم نور و هدايت بود، چه كسي نازل كرده است؟‌ همان که شما آن را در كاغذها قرار داديد، بخشی از آن را آشكار مي كنيد و بخشی ديگر را كه بشارت آمدن پيامبر خاتم در آن است، پنهان مي داريد؛ و با آن كتاب به شما چيزهايي آموخته شد كه نه خود مي دانستيد و نه پدرانتان؛ بگو: اين همه را خدا نازل كرده است؛ و با يهود هم ديگر بحث نكن؛‌ بلكه بگذار در ياوه گويي هاي خود سرگرم باشند.» به زودی هم سرانجام کارشان را خواهند ديد.

«وَ عُلِّمْتُمْ ما لَم تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَلا آباؤُكُمْ» بیان می دارد تمامى احكام و قوانين صالح كه در ميان مردم جارى بوده و هست همه به وسيله انبيا (ع) در بين آنان جريان يافته است.

وجود كتب آسمانى و وجود معارف و احكام الاهى در بين مردم، دو شاهد بر لزوم هدايت مردم از جانب خداست.

فرستادن پيامبران و كتب آسمانى، لطفى از سوى خدا به بندگان است؛ پس منکرین آنان در واقع منكر لطف، رحمت و حكمت الاهى‏ اند.

احتجاج بايد به قدر ضرورت باشد، اين آيه كه خود نوعى احتجاج است مى ‏فرمايد: اكنون كه نمى‏ پذيرند آنان را رها كن.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر