سوره انعام - آیه 88 - جزء 7
ذَٰلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۚ وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
معنای آیه
این، هدایت خداست که هر کس از بندگانش را بخواهد بدان هدایت میکند. و اگر آنان شرک ورزیده بودند، قطعاً آن چه انجام میدادند از دستشان میرفت.
تفسیر قرآن
به دنبال ذكر نام چند پيامبر، مى فرمايد: «اين هدايت خداست، كه از بندگان خود هر كه را خواهد، بدان رهنمون شود». یعنى هر چند آنها مردان صالحى بودند که بر اساس عقل و فطرت طريق هدايت می پیمودند، ولى باز اگر توفيق الاهى شامل حالشان نمى شد، امكان لغزش داشتند.
آن گاه براى اين كه كسى نپندارد این پیامبران به اجبار در اين راه گام گذاشتند یا خداوند نظر خاص و بى دليل در مورد آنها داشته، مى فرمايد: اگر فرضاً اين پيامبران با آن قربی که به خدا دارند مشرك مى شدند، تمام اعمالشان بر باد مى رفت.
بر اساس کريمه : «وَآتاكُم مِن كُلِّ ماسَاَلتُموهُ: هرچه از او خواسته ايد به شما داده» (ابراهيم 14/٣٤)، خدا به همه خواسته های اصيل بشر پاسخ مثبت داده است. بی ترديد به درخواست فطری هدايت خواهی، که در نهاد بشر تعبيه شده است نيز پاسخ مثبت داده و با فرستادن پی در پی رسولان و انزال کتاب های آسمانی، اين نياز اصيل را تأمين فرموده است. عبوديّت شرط لازم مشيّت الاهی برای هدايت خاصّ به صراط مستقيم است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر