تفسیر قرآن

وجه شمردن انبياي چهارده گانه در سه گروه اين است كه هر گروه ويژگي مشتركي دارند. داوود، سليمان،‌ ايّوب، يوسف،‌ موسيٰ و هارون (ع) افزون بر رسالت، برخورداري از امارت و حكومت بود. ويژگي مشترك زكريّا، يحييٰ، عيسيٰ و الياس (ع) زهد و اعراض از تمتّعات مادّي بود. ويژگي اسماعيل،‌ يسع،‌ يونس و لوط (ع) اين بود، كه هر يك به محنت و امتحان سختي مبتلا شدند. اسماعيل به ذبح آزمون شد، يونس در امتحان به كام نهنگ رفت و لوط سمبل مقاومت در قوم سدوم كه با آن عمل زشتشان مبارزه كرد.

در كتاب قصص الانبياء ثعلبى آمده: الياس پيغمبر وقتى به زنى از زنان بنى اسرائيل كه فرزندى به نام يسع بن خطوب داشت وارد شد، زن وى را منزل داده و ورودش را از دشمنانش مخفى داشت. الياس به پاس اين خدمت در حق فرزندش يسع كه به مرضى دچار بود دعا كرد و او عافيت يافت.

يسع چون اين معجزه را بديد به الياس ايمان آورد و او را در ادعاى نبوتش تصديق نمود و ملازمتش را اختيار كرد. از آن ببعد هر جا كه الياس مى ‏رفت يسع نيز همراهش مى ‏رفت. و چون الیاس به آسمان صعود کرد، يسع او را بانگ زد كه اى الياس حالا كه مى ‏روى تكليف مرا معلوم كن و مرا براى روزگار تنهاييم دستورى ده. الياس از آسمان كساى خود را انداخت، و همين كسا علامت جانشينى يسع براى الياس در ميان بنى اسرائيل بود.

خداوند هم به فضل خود يسع (ع) را به نبوّت و رسالت به سوى بنى اسرائيل مبعوث نمود و به وى وحى فرستاد و او را به همان نحوى كه بنده خود الياس را تأييد مى‏ كرد تأييد فرمود و در نتيجه بنى اسرائيل به وى ايمان آورده و او را تعظيم نموده در هر پيشامدى رأى و امر او را متابعت مى‏ كردند و بدين منوال تا يسع در ميان بنى اسرائيل زنده بود حكم خداى تعالى در بينشان نافذ و مجرى بود. (قصص الانبيا، ص 229)

امام رضا (ع) در خلال احتجاجاتش عليه جاثليق مسيحى فرموده: يسع نيز مانند عيسىٰ بر روى آب راه مى‏ رفت، مرده زنده مى ‏كرد، كور مادرزاد و مبتلاى به جذام را شفا مى‏ داد و با اين حال امّتش او را پروردگار خود اتّخاذ نكردند ... (بحار 10/ 299 ح 1)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر