معنای آیه
آن گاه با اشاره به بخشى از مواهبی که خداوند به ابراهيم (ع) داده، که موهبت فرزندان صالح و نسل لايق و برومند است، مي فرمايد: «و به ابراهيم، اسحاق و يعقوب عطا کرديم و همه را هدايت كرديم و نوح را از پيش هدايت كرده بوديم و از نسل او داود و سليمان و ايّوب و يوسف و موسيٰ و هارون را و بدين سان نيكوكاران را پاداش مي دهيم.»
اسحاق فرزند ابراهيم و يعقوب فرزند اسحاق است.
در اين كه ضمير در «ذُرَّيِّتِهِ» به كي بر مي گردد، بعضي گفته اند: به نوح بر مي گردد، چون لفظ نوح نزديك ترين كلمه به ضمير است. به علاوه بعضي از انبياي نامبرده مانند لوط و الياس از ذرّيّه ی ابراهيم نيستند؛ پس ناگزير مرجع ضمير نوح است. بعضي ديگر گفته اند: ضمير به ابراهيم بر مي گردد؛ زيرا بحث در باره ی مواهب خداوند به ابراهيم است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر