سوره انعام - آیه 71 - جزء 7
قُلْ أَنَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۖ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ
معنای آیه
بگو: «آیا به جای خدا چیزی را بخوانیم که نه سودی به ما میرساند و نه زیانی؛ و آیا پس از اینکه خدا ما را هدایت کرده از عقیده خود بازگردیم؟ مانند کسی که شیطانها او را در بیابان از راه به در بردهاند، و حیران [بر جای مانده ]است؟ برای او یارانی است که وی را به سوی هدایت میخوانند که:» به سوی ما بیا. «بگو:» هدایت خداست که هدایتِ [واقعی] است، و دستور یافتهایم که تسلیم پروردگار جهانیان باشیم.
تفسیر قرآن
اين آيه در برابر اصرارى كه مشركان براى دعوت مسلمانان به كفر و بت پرستى داشتند به پيامبر اکرم (ص) به صورت يك استفهام انكارى می فرماید: به اين مشركان بگو: آيا شما مي گوييد به جاي خدا چيزي را بپرستيم، كه نه به ما سود مي رساند و نه زيان؟
از طرفي، اگر پس از آن كه خداوند ما را به توحيد و صراط مستقيم اسلام هدايت فرموده، دوباره به شرك و بت پرستي باز گرديم، همانند آن است كه كسي بر اثر وسوسه هاي شيطان و غول هاي بياباني، به بي راهه افكنده شده و سرگردان در بيابان مانده است؛ در حالي كه ياراني دارد كه او را به سوي هدايت و شاهراه دعوت مي كنند و به او مي گويند: به سوي ما بيا؛ ولي او چنان حيران است، كه گويي سخنان شان را نمي شنود و يا قادر بر تصميم گرفتن نيست.
و در پايان به پيامبر اكرم (ص) می فرمايد: بگو: هدايت واقعي تنها هدايت خداست؛ از طرفی، ما هم از جانب خدا مأموريم، كه فقط در برابر او كه آفريدگار و پروردگار عالميان است، تسليم باشيم، نه بت هايي كه هيچ نقشي در ايجاد و اداره جهان ندارند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر