معنای آیه
اين آيه براي تكميل آيه ی قبل به پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد: از بحث و جدل با كساني كه دين خود را سرگرمي گرفتند و همه ی تلاششان را صرف لذّات مادّي دنيا مي كنند و در نتيجه آيين حقّ را نمي پذيرند، اعراض كن و آن ها را با اين قرآن انذار نما، تا مبادا كسي به انجام كارهاي زشت و گناهانش به عذاب الاهي گرفتار شود، كه او را در آن روز كسي جز خدا ياور و شفاعت گر نيست و براي خلاصي از عقاب هر چه هم بدهند از آنان پذيرفته نخواهد شد و آنان به جرم اِعراض از حقّ و گناهانشان درمانده اند و به سبب كفرشان، نوشابه اي جوشان و عذابي دردناك در انتظارشان است.
مراد از رها كردن منحرفان در جمله «ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهواً» اظهار تنفّر و قطع رابطه با آنان است كه گاهى هم به نبرد با آن ها مى شود، نه اينكه تنها به معناى ترك جهاد با آنان باشد.
به بازى گرفتن دين گاه با اظهار عقائد خرافى، گاه با قابل اجرا ندانستن احكام، گاه با توجيه گناهان و گاه با بدعت و تفسير به رأى و پيروى از متشابهات خواهد بود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر