سوره انعام - آیه 60 - جزء 7
وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُم بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُم بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰ أَجَلٌ مُّسَمًّى ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
معنای آیه
و اوست کسی که شبانگاه، روح شما را [به هنگام خواب] میگیرد؛ و آنچه را در روز به دست آوردهاید میداند؛ سپس شما را در آن بیدار میکند، تا هنگامی معیّن به سر آید؛ آنگاه بازگشت شما به سوی اوست؛ سپس شما را به آنچه انجام میدادهاید آگاه خواهد کرد.
تفسیر قرآن
در اين آيه احاطه علم خدا را به اعمال انسان كشانده، مي فرمايد: خدا كسي است، كه روح شما را به شب در خواب مي ستاند و از اعمالي كه در روز انجام داده ايد آگاه است؛ آن گاه شما را در روز بيدار مي سازد؛ و اين خواب و بيداري شما هم چنان تا پايان زندگيتان ادامه مي يابد؛ و چون اجلتان رسيد، به سوي او بر مي گرديد و شما را از آنچه مي كرديد، آگاه مي سازد.
از اين آيه نتيجه مي گيريم:
اوّلاً، چون «توفّيٰ» به معني گرفتن تمامي چيزي است، از اين كه فرمود: «يَتَوَفّاكُم: شما را مي گيرد و نفرمود: «يَتَوَفّيٰ روحَكُم» معلوم مي شود تمام حقيقت انسان همان روح اوست.
ثانياً، هر خوابي براي انسان يك مرگ موقّت است و هر بيداري يك بعثت جديد براي او؛ از اين رو، در بعثت و برانگيخته شدن بعد از مرگ هم نبايد ترديد كرد.
ثالثاً، بعثت در روز بعد از مرگ شب، يك فرصت است، كه بايد آن را غنيمت شمرد و براي زندگي پس از مرگ و حساب و كتاب در آن روز آماده گشت.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر