سوره انعام - آیه 51 - جزء 7
وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
معنای آیه
و به وسیله این [قرآن] کسانی را که بیم دارند که به سوی پروردگارشان محشور شوند هشدار ده [چرا] که غیر او برای آنها یار و شفیعی نیست، باشد که پروا کنند.
تفسیر قرآن
بعد از اين كه فرمود: نابينا و بينا يكسان نيستند، به پيامبر اكرم (ص) مي فرمايد: به وسيله اين قرآن كساني را انذار و بيدار كن، كه از حشر مردم در روز رستاخيز بيم دارند؛ حال چه از اهل كتاب مؤمن به معاد باشد یا از بت پرستان منکر معاد.
يعنى تا اين اندازه چشم دلشان باز است كه احتمال مى دهند شايد حساب و كتابى باشد و جز خدا وليّ و شفيعي ندارند، شاید پرهیزگار شوند.
هر چند اين آيه شفاعت و ولايت را اختصاص به خدا مي دهد؛ ولي از آياتي نظير: «مَن ذَا الَّذي يَشفَعُ عِندَهُ اِلَّا بِاِذنِهِ: چه كسي جز به فرمان خدا مي تواند نزد او شفاعت كند.» (بقره 2/255) بر مي آيد، كه اوليا و انبيا نيز مي توانند به اذن خدا شفاعت كنند.
امام صادق (ع) فرموده: معناى اين آيه اين است كه: اى محمد! به وسيله قرآن كسانى را كه برخورد با پروردگار خود هراسانند انذار نموده و آنان را به آنچه در نزد خداست ترغيب كن، زيرا قرآن وسيله شفاعت است و شفاعتش هم در حق آنان پذيرفته است. (مجمع البیان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر