معنای آیه
بعد از بيان ايمان نياوردن مشركان لجوج، برای دفع حزن از پيامبر مي فرمايد: تنها كساني دعوت تو را اجابت مي كنند، كه گوش شنوا براي شنيدن و ايمان به حقايق داشته باشند؛ ولي اين مشركين كه همچون مردگان نه گوش شنوا دارند و نه حاضر به شنيدن حقايق اند، تا قيامت كه خدا آن ها را مبعوث كند و به سوي او بازگشت كنند و رستاخيز را مشاهده نمايند، ايمان نخواهند آورد».
نابينايى و ناشنوايى و مرگ معنوى از خود کفّار سرچشمه مى گيرد، چه آن ها بر اثر اصرار و لجاجت در گناهان، به اين مرحله مى رسند؛ زيرا همان طور كه اگر انسانى مدّت مديدی چشمش را ببندد، تدريجاً بينايى خود را از دست خواهد داد. اشخاصى هم كه چشم جان خود را در برابر حقائق ببندند تدريجاًً ديد معنوى خود را از دست می دهند! چون شنيدن و پذيرفتن حقّ، نشانه حيات معنوى و زنده دلى است؛ وگرنه مرده ای است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر