تفسیر قرآن

از آنجا كه مشركين از شدّت لجاجت نه فقط حرف هاي منطقي پيامبر اكرم (ص) را نمي پذيرفتند، بلكه نسبت هاي ناروا چون ساحر و شاعر بودن هم به آن حضرت مي زدند و در نتيجه غمگين مي ‏شد، در اين آيه براي دلداري وي مي فرمايد: «ما مي‏ دانيم كه سخنان اين ها سخت تو را غمگين مي سازد؛ ولي اين ظالمين تو را تكذيب نمي كنند، بلكه در واقع آيات ما را تكذيب مي‏ كنند و ما هم به زودي به حسابشان مي رسيم.»

هر چند دشمنان پيامبر اسلام (ص) آن حضرت را امين و صادق مى ‏دانستند؛ ولى مى‏ گفتند: اگر او را تصديق كنيم، قبيله و موقعيّت ما تحقير مى ‏شود، يا مى‏ گفتند: او صادق است؛ ولى خيال مى ‏كند به او وحى شده؛ اين گونه آيات الاهى را تكذيب مى ‏كردند.

گفته اند: اخنس بن شريق به ابوجهل گفت: اينجا كسي از بني هاشم نيست، راستش را بگو: محمّد در ادّعاي نبوّتش صادق است؟ ابوجهل گفت: به خدا قسم، او صادق است؛ ولي اگر خاندان محمّد همه مناصب: پرچمِ حجّ، آب دادن به حاجيان، پرده داري كعبه را كه دارند، مقام نبوّت هم داشته باشند، براي بقيّه ی قريش چه مي ماند؟ (مجمع البيان)

هر چند اعتقاد امثال ابوجهل به حقّانيّت اسلام، كم ترين فايده اي براي او ندارد، بلكه عذابش را هم زيادتر مي كند؛ چون با علم، حقّانيّت آن را تكذيب كرده است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر