سوره انعام - آیه 25 - جزء 7
وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا ۚ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا ۚ حَتَّىٰ إِذَا جَاءُوكَ يُجَادِلُونَكَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
معنای آیه
و برخی از آنان به تو گوش فرا میدهند، و[لی] ما بر دلهایشان پردهها افکندهایم تا آن را نفهمند، و در گوشهایشان سنگینی [قرار دادهایم]. و اگر هر معجزهای را ببینند به آن ایمان نمیآورند. تا آنجا که وقتی نزد تو میآیند و با تو جدال میکنند، کسانی که کفر ورزیدند، میگویند: «این [کتاب] چیزی جز افسانههای پیشینیان نیست.»
تفسیر قرآن
بعد از دلايلی در اثبات توحيد و ابطال شرک، به وضع روانى مشركان پرداخته، مي فرمايد: بعضي از اين مشركين به سخنان تو و قرآنت گوش مي دهند؛ امّا بر دل هاشان سرپوش است و آن را درك نمي كنند و بر گوش هاشان سنگيني است و از شنيدن حقايق محروم اند.
اگر هر نشانه اي ببينند بدان ايمان نمي آورند. هنگامی هم نزد تو مي آيند، برای شنيدن و تحقيق در باره ی آنچه تو می گويي نيست؛ بلکه برای اين است، که با تو مجادله كنند و بگويند: اين ها چيزي جز افسانه هاي پيشينيان نيست.
نسبت دادن کری و کوری به اين افراد با توجّه به قانون «علّيّت» و خاصیّت «عمل» است، يعنى ادامه كجروى و اصرار در لجاجت و بدبينى، سبب می شود روح و روان آدمى طوری شود که همه چيز را كج و معوج ببيند. لذا مى فرمايد: كار این افراد در لجاجت با حق به جايى رسيده است، كه اگر تمام آيات و نشانه هاى خدا را ببينند، باز ايمان نمى آورند.
گفته اند: ابوسفيان، وليد بن مغيره، عتبة بن ربيعه و برادرش شيبه و نضر بن حارث، كه در كنار كعبه به تلاوت قرآن پيامبر (ص) گوش مي دادند، به نضر گفتند: محمّد چه مي خواند؟ گفت: به خداي كعبه نمي فهمم؟ ولي چيزي جز افسانه ها و داستان هاي پيشينيان نيست، كه من مشابه آن ها را براي شما گفته ام. (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر