تفسیر قرآن

عدّه اي از سران قريش نزد پيامبر اکرم (ص) رفتند و گفتند: اگر تو به آيين نياكانت و پرستش بت ها برگردي، ما حاضريم هر گونه نياز مادّي تو را برطرف كنيم. (مجمع)

انسان به دليل نيازها و محدوديّت ‏ها به ‏طور فطرى به سراغ سرپرست و پناهگاه مى‏ رود. قرآن کريم در اين آيه به پيامبرش می فرماید: «به مشركين بگو: آيا رواست كه غير خدا را ياری گيرم؟ خدايي كه آفريدگار آسمان ها و زمين بدون الگو است، به ديگران روزي مي دهد و روزي داده نمي شود علاوه بر فرمان عقل بر اين که تنها بايد خدايی تكيه كنم كه آفريننده آسمان و زمين است، خود خداوند هم به من وحى فرموده، كه نخستين مسلمان به او باشم و به هيچ وجه مشرك نباشم».

چون خدا هم خالق بشر است و هم رازقش و همه نيازهايش را هم برطرف مى‏ كند، پس بايد تنها او را عبادت کرد و او را سرپرست گرفت، نه چيزهای ديگر که همه مخلوق و نيازمند خداوندند. از طرفی، همه ی صاحبان زر و زور هم خود نيازمند اطعام و روزی دادن هستند و اين تنها خداست، كه اطعام مى ‏كند و نياز به اطعام ندارد.

و اين هم اين مطلب را بيان می دارد، كه انبيا خود هم به آنچه می گويند معتقدند و هم قبل از همه به دستورات دينشان عمل می کنند.

از نعمت هاى بى شمار «اطعام» را ذكر کرده، چون اطعام روشن‏ترين نیازى است، كه موجودات زنده و از جمله انسان، بدان نیازمندند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر