سوره انعام - آیه 7 - جزء 7
وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ
معنای آیه
و اگر مکتوبی، نوشته بر کاغذ، بر تو نازل میکردیم و آنان، آن را با دستهای خود لمس میکردند قطعاً کافران میگفتند: «این [چیزی] جز سحر آشکار نیست.»
تفسیر قرآن
نضر بن حارث و عبدالله بن ابی اميّه و نوفل بن خويلد به پيامبر (ص) گفتند: ما تنها در صورتی ايمان می آوريم، كه نامه ای از طرف خدا با چهار فرشته بر ما نازل كنی.
اين آيه شريفه به یکی ديگر از عوامل انحراف مشرکان از حق را تكبّر و لجاجت در مقابل حق دانسته می فرمايد: «حتّیٰ اگر ما اين آيات الاهی را به صورت نوشته اي بر كاغذي بر تو نازل كنيم، كه آن را با دست های خود لمس كنند، باز هم ايمان نمی آورند و مي گويند: اين سحری آشكار است؛ زيرا آنان اساساً منکر وحی و رسالت اند».
يعنى تعصّب آن ها در پذيرش اسلام و آسمانی بودن قرآن تا حدّى است كه روشن ترين محسوسات را به بهانه سحر، از تسليم شدن در برابر آن سر باز مى زنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر