سوره مائده - آیه 117 - جزء 7
مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
معنای آیه
جز آنچه مرا بدان فرمان دادی [چیزی] به آنان نگفتم؛ [گفتهام] که: خدا، پروردگار من و پروردگار خود را عبادت کنید، و تا وقتی در میانشان بودم بر آنان گواه بودم؛ پس چون روح مرا گرفتی، تو خود بر آنان نگهبان بودی، و تو بر هر چیز گواهی.
تفسیر قرآن
مسيح (ع) مي افزايد: «خداوندا، تنها چيزي كه من به آن ها گفتم، همان بوده كه به من فرمودي كه بگويم خداي يگانه اي را كه پروردگار من و شماست بپرستيد. و تا وقتي كه در ميانشان بودم مراقب آن ها بودم، كه به شرك كشيده نشوند؛ امّا هنگامي كه مرا از ميانشان برگرفتي، تو خود ناظر آنها بودي و تو بر هر چيز گواهي.
«توفّى» به معناى گرفتن تمام و كمال با مرگ است. خداوند حضرت عيسى (ع) را از ميان قومشان برداشته و تا زمان قيام امام زمان (ع) زنده نگه مى دارد و همراه آن حضرت ظهور خواهد كرد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر