سوره مائده - آیه 114 - جزء 7
قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِّنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
معنای آیه
عیسی پسر مریم گفت: «بار الها، پروردگارا، از آسمان، خوانی بر ما فرو فرست تا عیدی برای اول و آخر ما باشد و نشانهای از جانب تو. و ما را روزی ده که تو بهترین روزیدهندگانی.»
تفسیر قرآن
چون عيسيٰ (ع) از حسن نيّت حوّاريّون در تقاضايشان آگاه شد، تقاضای آن ها را با اصلاحاتی چنين از خداوند درخواست کرد: بارالها، مائدهاي از آسمان براي ما بفرست، كه هم عيدي براي اوّلين و آخرين ما باشد و هم نشانه اي از ناحيه تو؛ و به ما روزي ده، كه تو بهترين روزي دهندگاني.
با توجّه به اين آيه عيد و جشن گرفتن از نظر قرآن كريم صحيح است؛ زيرا ميلاد اولياي خدا و بعثت رسول الله (ص) كمتر از نزول مائده آسماني نيست.
امام على (ع) هم فرموده: «كُلُّ يَومٍ لايُعصَى اللهُ فيهِ فَهُوَ عيدٌ: هر روز كه در آن معصيت خدا نشود عيد است». (نهج البلاغه، حکمت 428)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر